Sylvie Fleury - Yes to All | Kunsthal Rotterdam

Sylvie Fleury - Yes to All | Kunsthal Rotterdam

In het voorjaar van 2024 presenteert Kunsthal Rotterdam een groots overzicht van de Zwitserse kunstenaar Sylvie Fleury (1961, Genève). Haar omvangrijke oeuvre, dat bestaat uit provocerende installaties, sculpturen, readymades en schilderijen, is voor het eerst in Nederland te zien.

Op speelse wijze stelt Fleury de culturele constructies van genderstereotypen aan de kaak. Ze maakt gebruik van moderne reclamestrategieën zoals aandachtstrekkende slogans, felgekleurde neonlichten en verleidelijke presentaties, waarmee ze de grenzen tussen hedendaagse kunst en het consumentisme verkent. Met elementen uit de mode- en filmwereld, popcultuur, autosport en kunstgeschiedenis creëert Fleury keer op keer onverwachte nieuwe verhalen, altijd met een flinke dosis humor en eigenzinnigheid.

Fashion victim

Sylvie Fleury breekt in de jaren negentig door met haar ironische presentaties van glamour, mode en lifestyle. Ze volgt de laatste trends, leest trouw de grote modetijdschriften en mist geen enkele coutureshow in Parijs. In haar werk reageert ze als zogeheten fashion victim op de overweldigende invloed van de mode-industrie door elementen uit die wereld tot kunst te verheffen. In de tentoonstelling begeeft de bezoeker zich tussen de designer artikelen, Vogue covers en neoninstallaties met kreten zoals ‘Champagne & Limousines’. Door luxegoederen inclusief hun verleidelijke verkoopstrategieën in een andere context te plaatsen, maakt Fleury ons bewust van de overeenkomsten tussen het consumentisme en de kunstwereld. Beiden spelen in op branding, het menselijk verlangen en de vergankelijkheid van waarde.

Objectificatie van de vrouw

Met levendige kleuren, opvallende materialen en verrassende tegenstellingen maakt Fleury de genderstereotypen en onrealistische schoonheidsidealen binnen onze maatschappij zichtbaar. Ze deconstrueert de verwachtingen die we opleggen aan het uiterlijk en gedrag van een vrouw, en wat daar allemaal bij komt kijken. Tot de tentoonstelling behoren vintage aerobicsvideo’s van Jane Fonda en een Gucci yogamat. Ook make-up speelt een belangrijke rol in haar werk: zo maakt Fleury onder meer levensgrote oogschaduwpaletten, die zonder bijbehorend kwastje of zichtbaar logo iets weg hebben van abstracte schilderijen.

Vrouwelijkheid als wapen

Verwoesting is een terugkerend fenomeen in het werk van Fleury: ze maakt diverse objecten uit de modewereld en popcultuur bewust kapot om ze te bevrijden van hun maatschappelijke constructies of genderclichés. “Soms hoef je alleen maar over het oppervlak te krabben, andere keren moet je het in stukken blazen”, aldus de zelfbenoemde punk feminist in disguise. Dit doet ze letterlijk in een video-installatie waarin een groep vrouwen, waaronder zijzelf, het vuur opent op 22 iconische Chaneltassen. Bovendien zet Fleury stereotypische vrouwelijke producten om tot wapens, zoals een bronzen afgietsel van een pistoolvormige haardroger of met spikes bezette Balenciaga stiletto’s.

Faster, Bigger, Better

In de tentoonstelling belicht Fleury de machocultuur binnen de autosport. De auto – als mannelijk statussymbool – speelt een grote rol in Fleury’s oeuvre. Ze gebruikt Amerikaanse old timers om flesjes foundation en potjes rouge te verpletteren, of beschildert verwoeste exemplaren met knalroze Givenchy nagellak. Ook Formule 1 krijgt een plek in Fleury’s universum, zo ontwierp ze ooit samen met Hugo Boss subliem uitgevoerde Formule 1-jurken inclusief bijpassende handtassen. Door neonborden met ‘Faster Bigger Better’ en video’s van luidruchtig optrekkende auto’s te tonen, zet ze de mannensport op een sensuele en erotische manier neer. Tegelijkertijd trekt ze een vergelijking met de objectificatie van het vrouwelijk lichaam.

Walking on Carl Andre

Ook neemt Fleury de grotendeels door mannen gedomineerde kunstgeschiedenis op de hak. Ze refereert aan kunststromingen als het modernisme, minimalisme, conceptualisme en pop art en neemt het met voelbaar plezier op tegen sleutelfiguren als Piet Mondriaan, Donald Judd, Carl Andre en Daniel Buren. Fleury koppelt hun gewichtige werk aan banale objecten of voegt glamoureuze, zachte en organische elementen toe. Zo vervangt ze de beroemde geometrische vormen van Mondriaan door nepbont of laat ze verschillende vrouwen provocerend op naaldhakken over de beroemde vloerstukken van Carl Andre paraderen. Hiermee vestigt ze de aandacht op bestaande patronen in de Westerse kunstgeschiedenis, zoals het op een voetstuk plaatsen van mannelijke kunstenaars en daarmee hun werk meer waarde toekennen.

First Spaceship on Venus

Daarnaast betwist Fleury het idee dat de wereld van ruimtevaart voornamelijk aan mannen toebehoort. In haar werk verwijst ze regelmatig naar het cliché dat mannen van Mars en vrouwen van Venus afkomstig zijn. Soms fier overeind en van staal, de andere keer slap en onderuitgezakt in de hoek: met haar serie First Spaceship on Venus benadrukt ze de fallische symboliek van raketten, die ze met de kleuren van lippenstift, zachte materialen en namen als ‘Clitonia’ tot overwegend ‘vrouwelijke’ objecten maakt. Vrouwelijk versus mannelijk, high versus popular culture, de producent versus de consument en de mode-industrie versus de kunstwereld: in de Kunsthal betreedt de bezoeker het contrastrijke universum van Sylvie Fleury.

Sylvie Fleury

Sylvie Fleury (1961) woont en werkt in Genève. Haar werk was onder meer te zien in het Museum of Modern Art (New York), Guggenheim Museum (Bilbao) en Palais de Tokyo (Parijs). Haar werk bevindt zich in de collecties van het Museum of Modern Art en Centre Pompidou (Parijs). Ze nam deel aan de 43e biënnale van Venetië. Ze ontving in 2015 de Société des Arts de Genève-prijs en in 2018 de Zwitserse Meret Oppenheim-prijs.

Afbeeldingen

1) Sylvie Fleury, Soft Rocket (Gold), 1999, 2) Sylvie Fleury, Faster! Bigger! Better!, 2022, 3) Sylvie Fleury, shopping cart    

https://www.kunsthal.nl/nl/#tijdlijn-2024-07

Datum:
30 maart 2024 / 8 september 2024
Type activiteit:

Reageren

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Aantal stemmen: 0