Bartolomé Esteban Murillo

Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682), is, net als Velázquez en Zurbarán, een Spaanse barokschilder. Naast religieus werk schilderde hij veel vrouwen en kinderen. Het zijn levendige, realistische portretten van bloemenmeisjes, straatkinderen en bedelaars.

Murillo was een zoon van Gaspar Esteban en María Pérez Murillo. Het is niet zeker of hij in Sevilla of in het nabijgelegen dorpje Pilas is geboren, maar in ieder geval werd hij gedoopt op 1 januari 1618 in Sevilla. Hij was de jongste zoon en had elf broertjes en zusjes. Zijn vader was zowel barbier als chirurg. Zijn ouders stierven evenwel toen Bartolomé nog jong was. Hij werd opgevoed door zijn tante en oom.

Verfijnde stijl

De jonge Murillo tekende graag. Via zijn tante en oom kwam hij terecht bij Juan del Castillo, een Sevilliaanse barokschilder. Die maakte hem vertrouwd met de Vlaamse schilders en de “Verhandeling over Heilige Beelden” van Molanus oftewel Ian van der Meulen. Sevilla was op dat moment een bruisende stad, ook artistiek.

 In zijn eerste werken is de invloed van Zurbarán, Jusepe de Ribera en Alonzo Cano duidelijk aanwezig.   Heel realistisch werk. Maar Bartolomé ontwikkelde zich en kreeg al spoedig een verfijnde stijl in de vingers die erg geliefd was bij de burgerij en de aristocratie. Zij wilden doeken met religieuze onderwerpen.   

Toen Murillo 26 was, in 1642, ging hij naar Madrid, daar werd hij vertrouwd met het werk van Velázquez en zag hij de Venetiaanse en Vlaamse meesters in de Koninklijke verzamelingen. De rijke kleuren en zacht gemodelleerde vormen zie je terug in zijn werk van die tijd. In 1645 ging hij terug naar Sevilla, trouwde daar met Beatriz Cabrera y Villalobos, en kreeg met haar elf kinderen.

De Maagd en het Kind

In dat jaar schilderde hij elf doeken voor het klooster van St. Francisco el Grande in Sevilla. De wonderen van Franciscaanse heiligen. Het was Caravagesk, veel donkere vlakken met hier en daar een flitsend licht en het had ook wel wat weg van Zurbarán, vooral in De Extase van St. Franciscus, maar daarnaast maakte hij werk in een zachte lichtgevende stijl, zoals in De dood van de heilige Clara. En dat laatste zou zijn handelsmerk worden.

In de Levitatie van de heilige Giles, ook bekend als De keuken van de Engel (Louvre) en De dood van de heilige Clara (Gemäldegalerie Dresden) is het overvloedig aanwezig: elegantie en schoonheid bij de vrouwspersonen, mooi realistisch uitgewerkte details en een samengaan van realiteit en de spirituele wereld.  

In datzelfde jaar, 1645, kwam ook een van zijn vele schilderijen van kinderen gereed, De jonge bedelaar (Louvre), Velázquez zie je helemaal terug. Nadat twee schilderijen in de kathedraal van Sevilla gemaakt had, begon hij zich te specialiseren in het thema dat hem het grootste succes bracht: De Maagd en het Kind en daarnaast de Onbevlekte Ontvangenis.  

Over de hele wereld

Van 1658 tot 1660 was hij weer in Madrid, om daarna weer terug te gaan naar Sevilla. Met Francisco Herrera (de jongere), architect, richtte hij de Academia de Belles Artes op. Ze werden beiden directeur. In deze periode was Murillo bijzonder actief, hij kreeg veel belangrijke opdrachten, altaarstukken voor het Augustijnse klooster onder andere. Voor Santa Maria la Blanca in Toledo, een vroegere synagoge, maakte hij een reeks schilderijen die in 1665 gereed waren.

Hij overleed in Sevilla in 1682 op 64-jarige leeftijd.     

Murillo had veel leerlingen en navolgers. Die zorgden ervoor dat zijn naam zowel in Spanje als in de rest van Europa bekend was. Voor de 19e eeuw was hij Spanje’s bekendste artiest. De Engelsman Gainsborough en de Fransman Greuze zijn sterk door hem beïnvloed.

Het werk van Murillo is te zien over de hele wereld. Van het Prado in Madrid, de Wallace Collectie in Londen, het Timken Museum in San Diego, het Meadows Museum in Dallas tot en met  het Hermitage in St. Petersburg en het Louvre in Parijs.

 

Functie / titel:
schilder
Plaats geboorte:
Pilas
Plaats sterven:
Sevilla
Sekse:
Man
Woonplaatsen:
Pilas, Sevilla, Madrid, Sevilla, Madrid, Sevilla

Tags

Reageren

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Aantal stemmen: 1