Frank Lodder wil onzichtbare dingen zichtbaar maken

Frank Lodder wil onzichtbare dingen zichtbaar maken

Het kan een bouwvakker zijn, werkend aan de Amsterdamse Noord/Zuidlijn, een poserend model in zijn studio of ‘zomaar' een meisje dat rondloopt door de straten van Malawi. Frank Lodder portretteert mensen. Liefst op een wijze dat er in de gefotografeerde iets wordt blootgelegd dat daarvoor nog niet te zien was. Het is misschien wel dé drijfveer van de in Zuid Limburg geboren fotograaf: het onzichtbare, zichtbaar maken. Op de ‘By Photographers Art Fair’ in Loods 6 in Amsterdam zag ik werk van Frank Lodder.

Een paar weken na de expositie ga ik langs bij Lodder, die woonachtig is aan de achterkant van een oud landhuis dat grenst aan het natuurreservaat Het Naardermeer. Het is een grote ruimte, een woonstudio. Rechts naast de deur zie ik allerlei opnameapparatuur en lampen. Midden in de ruimte staat een oude houten boerenhoeve steunpilaar. We zitten aan een houten tafel, in het plafond zie ik de rasters van ronde lampen, ietsje verder staat een zwarte koelkast en rechts een stevige ladekast. ”Die komt uit Limburg, er zaten kazuifels en andere priestergewaden in”, vertelt Frank.

Links van de tafel zie ik aan een ronde wand - het lijkt wel een apsis van een kerk - diverse foto’s hangen, waaronder een grote met daarop het gezicht van zijn dochter. Frank - wit baardje, zwarte bril: “Dat was het begin van mijn huidige fotoproject met de titel ‘Making (IN)VISIBLE’ In dit project wil ik onzichtbare dingen, zichtbaar maken.” 

Op fotoreportage in Malawi

Zijn eerste serieuze stappen op het pad van de fotografie zet Lodder zo’n vijftien jaar geleden, als hij een reportage maakt voor Het Rode Kruis in Malawi, een project waarin de Limburger fotomodel Yfke Storm volgt die Rode Kruis-projecten bezoekt. “We filmden in dorpjes. In één van die nederzettingen zag ik een meisje van acht, negen jaar. Onze blikken vonden elkaar en we stonden beiden stil. Ik keek haar aan, zij  mij. Er was herkenning, er gebeurde iets magisch. Zij keek zó speciaal. Het leek alsof ze door mij heen keek.”

Lodder drukt af. Het resultaat blijkt inderdaad een bijzondere foto. Reden om het beeld op te sturen voor een fotowedstrijd van National Geographic. Daarop volgen een aantal reacties, waaronder één van een vrouwelijke wetenschapper, een begaafde vrouw geboren in Sri Lanka. Over deze wetenschapper vertelt Frank: “Zij analyseerde mij op basis van deze foto. We spraken uren lang. Het portret zei, volgens haar, meer over mij dan over het meisje. Ik ben zo blij dat ik haar ontmoet heb. Want hier is het thema waar ik eigenlijk altijd mee bezig ben naar boven gehaald. Zij heeft er voor gezorgd dat ik zie waar ik mee bezig ben.”

“De blik van het Malawi-meisje was een eye-opener. Ze keek voorbij de lens, dwars door mij heen. Een poort naar een andere dimensie, naar de ziel” 

De blik van het gefotografeerde meisje was voor Lodder een eye-opener. “Zij keek voorbij de lens, dwars door je heen. Een poort naar andere dimensie, naar de ziel. De jonge generatie is wijzer dan wij vroeger. Dat wil ik proberen te laten zien. Ik wil voor hen gaan staan, hen in de ogen kijken.” Hij laat een verkleinde foto van de Mona Lisa zien. “Ik heb de Mona Lisa bestudeerd. Zij heeft ook die andere blik.”

Grote verandering voor de deur

De jonge generatie heeft ook een doel, volgens Frank. “The Age of Aquarius is nu aangebroken. Er komt een grote verandering aan. Technologie biedt grote mogelijkheden om de shit die onze generatie heeft achtergelaten op te ruimen. Technologie wordt meer een groepsproces dan een individueel iets. De jonge generatie heeft een wijsheid die het mogelijk maakt allerlei problemen op te lossen. Er heersen minder vooroordelen, er is een objectievere kijk op dingen.”

Het is precies dít gegeven dat hij wil visualiseren, en dan vooral met portretten. “Ik wil de verandering vastleggen en hoe mensen zich daarin bewegen. Een portret laat je dingen van de geportretteerde zien die anderen nog niet hebben gezien. Dingen die verrassen, aantrekken of afstoten.”

De filmer Yann Arthus-Bertrand liet in de film HUMAN (2015) mannen en vrouwen voor de camera hun verhaal vertellen, met hun gezichten groot in beeld. Gaat het hier op lijken? “Ik wil het nog meer door de ogen van de mensen laten zien, mensen uit verschillende culturen. De één huilt, de ander lacht en de derde is onverstoorbaar.” 

“De beste foto’s maak je ‘tussen het fotograferen door’, als de mensen vergeten dat ze gefotografeerd worden” 

Binnenkort maakt Lodder een nieuwe reeks portretten. “De beste foto’s maak je ‘tussen het fotograferen door’, als de mensen vergeten dat ze gefotografeerd worden. Ze krijgen dan een ontspannen blik.” De foto die misschien wel het ‘sleutelwerk’ van Frank genoemd kan worden, is daar echter geen voorbeeld van: die is in een volledig gecontroleerde setting genomen. Het is de foto van het meisje dat haar mondkapje heeft afgedaan, daarbij de contouren en de witte huid tonend waar het heeft gezeten.

“In de herfst van 2020, de coronatijd, had ik met vriend en collega fotograaf Henk Braam in de Nijmeegse Stevenskerk de expositie ‘Corona extra’. Ik keek in de toekomst, naar de gevolgen van corona voor het sociale leven. Voor het eerst manifesteerde zich daar het thema ‘ogen’. Mijn versie van de Mona Lisa is daar ontstaan. De expositie ging vervolgens naar de Nijmeegse Schouwburg, maar die heeft niemand kunnen zien vanwege de tweede lockdown.”

Na de corona-periode gaat Lodder door met het fotograferen van de Portretten in zijn studio. “De nieuwe generatie is wijzer dan wij vroeger op die leeftijd waren. En dat zie je als je ze in de ogen kijkt. Dat wil ik laten zien met de portretten. Ik nodig de kijker uit, om heel simpel, naar de ogen van de geportretteerde te kijken.”

Aanloop naar de fotografie

Na zijn opleiding AVP (Audio Visuele Producties) op de Hogeschool van Sittard begint Lodder in 1995 als cameraman. Hij doet nieuwsonderwerpen voor de actualiteitenrubriek Netwerk, tv-drama, sport, veel medische programma’s  - “Ik zat jaren op de operatiekamer”-, documentaires zoals ‘Connecting Delta Cities’ (in opdracht van de UVA), een film voor BNN over drummer Richie Backfire, Try before you die (ook BNN), Heilig Vuur (NCRV), Man bijt Hond.

Daarna, nu 15 jaar geleden, begint het fotograferen. Lodder is dan het camerawerk even zat en gaat mee met Yfke Sturm naar Malawi. Voor de gemeente Amsterdam legt hij de bouw van de Noord/Zuidlijn vast. De foto’s waren te zien bij de metro-ingang van het Centraal Station in het Informatiecentrum. 

Liefde voor de fotografie

“Het is het mooiste vak wat er is. Het kent geen vaste werktijden en het is echt elke dag anders. Geld verdienen of niks verdienen. De meesten van ons hebben vandaag de dag een bijbaantje. Ik ook, ik rijd VIPS rond en spreek veel mensen, daardoor blijf ik zien hoe mensen zich staande houden in deze tijd van grote veranderingen. De laatste tijd heb regelmatig mensen uit Oekraïne. Ik hoor hele verhalen, ik vind het fascinerend (en krijg er ook nog voor betaald).” 

“Ik laat me leiden door mijn intuïtie, door wat ik zie”

“Ik laat me leiden door mijn intuïtie, door wat ik zie. En zo min mogelijk door wat anderen van iets vinden. Een mooie uitspraak in dit verband: ‘Morgen maak ik mijn beste foto’.

Foto’s

1) meisje Malawi, 2) fotoexpositie ‘Corona Extra’, 3) Moreen 3, 4) fotoexpositie ‘Corona Extra’, Moreen, 5) ) fotoexpositie ‘Corona Extra’, 6) Blijburg, 7) skull Faisel, 8) Faisel, 9) Ramses Shaffy, 10) portret dochter, 11) sportpubliek, 12) in Spanje, 13) wielrenner, 14) zelfportret, 15) tentoonstelling bij Centraal Station bouw Noord/Zuidlijn Amsterdam     

https://www.instagram.com/frank_lodder_photographer/
https://lodderphotography.myportfolio.com/
https://www.behance.net/franklodder?locale=nl_NL

Circa:
Nee

Reageren

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Aantal stemmen: 0