Truffel | Truffelhunt, het zwarte en witte goud in Emilia Romagna

Truffels zoeken klinkt zo spannend en ik had het nog nooit gedaan. Kleine bultjes onder het zand waar duizenden euro’s voor worden betaald. Bovendien zijn die Italiaanse truffelhonden, de Lagotto Romagnolo’s, extra schattige beesten. Vroeg opstaan had ik er wel voor over.

Kerkklokken die niet van ophouden weten  

De wekker van mijn GSM blaft mij om half zes toepasselijk wakker en ik strompel naar de kamer van mijn metgezellen die ik de avond ervoor beloofd had om op tijd te wekken. Een half uurtje later staan we met z'n allen rond de koffiemachien met een doppio cafè in de hand te klagen over twee kerkklokken die het slaperige dorp 's nachts in ieder geval wakker houden. Precies drie minuten na elkaar, bam, bam, bam! En net als je weer indut, wederom bam, bam, bam. Is het nou zo moeilijk om die klokken gelijk te zetten? Alles went, zeggen de Nieuw Zeelanders die hier al vijf dagen verblijven.

De jongste van de twee Lagotto Romagnolo's blaft enthousiast omdat hij mee mag; achterin de Landrover van Gianni en opgesloten in twee plastic kooien zitten Luna en Rex, de truffelhonden. Rex is pas drie maanden en moet het vak nog leren. Luna, waarvoor de sluiting van de kooi, blijkt later, geen enkel probleem oplevert, gedraagt zich keurig en weet goed wat er van haar wordt verwacht.

Het truffelseizoen begint pas morgen  

We rijden naar een volgende heuvel waar het bordje naast de slagboom waarschuwt dat we terrein betreden voorbehouden aan truffelzoekers. Gianni is lid van de club en betaalt zijn jaarlijkse contributie voor het privilege. Hij heeft vandaag zijn gebruikelijke gereedschap thuis gelaten want het seizoen begint pas morgen. In het geval we een boswachter tegenkomen zijn we gewoon vroeg aan de wandel om de jonge hond Rex te trainen. Inmiddels is het half zeven en voor jassen en truien al weer te warm. De zon verlicht de dauwdruppels op het gras als lichtjes aan een kerstboom. De honden rennen voor ons uit, de een met een duidelijk doel voor ogen, snuit aan de grond, de ander huppelend, rollebollend en aandacht vragend van wie het geven wil.

Als Luna begint te graven, stuift Gianni er op af, pakt de hond in haar nekvel om haar op afstand te houden. Met een schroevedraaier maakt hij de grond tussen de boomstronken verder los en voelt met zijn vingers rond in het gat. Ze liggen verbazingwekkend ondiep in de grond, op z'n hoogst een centimeter of 15. Bingo, een klein bruin knobbeltje is het resultaat. Ze zijn nog klein zo aan het begin van het seizoen, zegt hij. Dit is een witte truffel, even later tovert hij een zwarte te voorschijn maar zo bedekt met zand zie ik niet echt het verschil. Proeven doen we later wel.

Mooie, maar vooral ook nuttige honden die Lagotto Romagnolo´s  

In een uur tijd heeft Luna ons een stuk of vijf plekken gewezen waarna Gianni na kort zoeken en licht spitten met zijn schroevendraaier inderdaad triomfantelijk een truffel omhoog houdt. De jonge Rex wordt met zijn snuit in het gat geduwd en volgt na een paar keer al het voorbeeld van Luna door fanatiek te gaan graven. Maar niet te lang want Gianni is bang dat de honden de truffel beschadigen of zelfs opeten. In plaats daarvan heeft hij een broekzak vol hondenkoekjes waar ze net zo gek op zijn. Het duurt twee weken om een Lagotto als serieuze truffelhond op te leiden, en inderdaad heeft Rex na een keer of drie met zijn neus op de feiten te worden gedrukt en daarvoor als beloning een snack en een aai over z'n krullekop krijgt, de bedoeling van de wandeling begrepen. Nu en dan tenminste, de rest van de tijd probeert hij met alle macht het vakhondschap van Luna te ondermijnen.

De witte truffel, Tuber magnatum pico, wordt gevonden in noord en centraal Italie. Hier in Romagna is het voornamelijk de Tuber borchii, een witachtige truffel, die tussen de wortels van hazelaars en jonge eiken in de bosranden voorkomen. Beide soorten zijn minder aromatisch dan de beroemde en kostbare witte truffel die rond Alba in Piemonte en bij Acqualagna in de Marche wordt gevonden.

En dan is er omelet met truffel 

Terug in hotel Al Vecchio Convento wordt allereerst de buit van deze morgen op de weegschaal gelegd. Een krappe 45 gram in totaal. Ons ontbijt staat intussen al klaar onder het portico in de tuin en even later verschijnt de chef met een grote omelet waarin onze gevonden truffel werd verwerkt. En dan komt de schaaf er nog aan te pas om flinterdunne plakjes truffel over de omelet te schaven. Ik merk dat de ene truffel de andere niet is, het aroma en de smaak van de truffel die in ons pastagerecht van de vorige avond verwerkt werd, is niet te vergelijken met de truffel die vanmorgen over de omelet wordt opgediend.

Geschreven door Nelleke Pruijs  

https://bit.ly/2H1epe6

 

 

 

 

 

 

Circa:
Nee

Reageren

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Aantal stemmen: 0