Warre Mulder verbindt heden en verleden en geeft dat vorm passend in deze tijd

Warre Mulder verbindt heden en verleden en geeft dat vorm passend in deze tijd

In galerie Fleur & Wouter zag ik de tentoonstelling Sources of wonder met werk van Warre Mulder, Dodi Espinoza, Sharon van Overmeiren, Carmen Schabracq and Saar Scheerlings. De kunstenaars hebben veel gemeenschappelijk, ze interpreteren eeuwenoude mythen en verhalen naar een nieuw verhaal, passend in deze tijd. Het is een indrukkende presentatie, die zo in een museum geplaatst kan worden.

Met diverse kunstenaars hebben we reeks gesproken (zie elders op deze site), met Warre Mulder nog niet. Hij geeft graag enige toelichting bij de beelden op deze expositie en op zijn werk in het algemeen.

Cerberus, de hellehond

Warre Mulder is geboren in Borgerhout, België, (1984) en werkt en woont momenteel in zowel Zeeuws-Vlaanderen als in Antwerpen. Hij maakt sculpturen van hout, acrylhars en andere materialen van verhalen uit de (kunst)geschiedenis, die eeuwenoud zijn – vaak komend uit de Grieks-Romeinse wereld. Die mengt hij met hedendaagse mythen en verhalen.

Zo is er Cerberus te zien, de hellehond. Never the Same Morning heet het werk. Cerberus helpt Hades, de god van de onderwereld,  om de toegang tot het dodenrijk te bewaken. Hij heeft drie koppen en een opgerold document in zijn bek. Warre: “De hond kijkt braaf, onschuldig. Hij doet vertrouwd aan, ‘de hond die zijn baasje trouw de krant brengt’. Maar het kan ook een onheilspellende boodschap zijn, die op dat document staat geschreven. Hij heeft drie koppen, dat verwijst naar de Romeinse driedeling van het leven in jeugd, adolescentie en ouderdom, overeenkomend met de verdeling van de dag in ochtend, middag en avond. Het is een voortdurende repetitie en de hond is in deze zin ook repetitief. “

Neptunus

Neptunus, de zeegod is al waterskiënd op twee vissen te zien. There Will Be New Gods is de titel. Het zijn grote vervaarlijke vissen. “Geïnspireerd op de zeemonsters die je op oude landkaarten kunt zien. De kaartenmakers beeldden toentertijd de angst voor het onbekende uit door monsterlijke dieren te tekenen. Neptunus probeert de controle te houden, maar de vissen schieten voorwaarts, allebei een andere kant op. Blijft-ie het houden? Op de achtergrond speelt ook het water en de provincie Zeeland, een continue strijd. Er is altijd de dreiging dat gebieden overstroomd gaan raken. Dat geldt ook voor de toekomst.”

De Kauwgomballenmachine

In een recent werk, Reversed history machine (de Kauwgomballenmachine), ging hij in op de voorloper van het muntgeld, de kaurischelpen. De kauwgomballenmachine is gevuld met schelpen. Voor 10 euro kunnen mensen aan de machine draaien en proberen kaurischelpen eruit te krijgen. De 10 euro gaat vervolgens naar een goed doel. “Je kunt het zien als een antikapitalistische transactie. De kaurischelpen fungeerden in Azië als een amulet voor vruchtbaarheid, maar werden vervolgens betaalmiddel. Toen de Nederlandse Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) in de zeventiende eeuw in Azië gebieden veroverde op de Portugezen, werden de geldkauri’s ook door hen verhandeld. Vissers uit de Malediven verzamelden de schelpen en verkochten ze door aan de VOC-vestigingen op Ceylon (Sri Lanka). Met de gekochte kauri’s konden vervolgens slaven gekocht worden in West-Afrika. Hierbij werden naar schatting 550.000 mensen door Nederlandse slavenhandelaars verhandeld. De schelpen waren ook een ruilmiddel in het Koninkrijk Kongo. Daar de waarde van schelpengeld in West-Afrika veel groter was dan in de regio’s waar de schelpen vandaan kwamen, was de handel in geldkauri’s zeer lucratief. Soms werd er 500 procent winst op behaald.”

Maar soms is het thema bij Warre ook tijdloos. Zie de vogeltjes op een bloementak in Een wereld die alleen wil praten II.

Waar komt deze historische interesse vandaan?

“Door de hele (kunst)geschiedenis heen zie ik – in de hele wereld - dingen terugkomen, waar ik verwantschap mee voel en mezelf herken. Er blijkt een grotere menselijke cultuur te zijn die grenzen overschrijdt. Ik ben zelf opgegroeid in Borgerhout-Antwerpen te midden van verschillende culturen. Ik wist niet wat mijn cultuur was. In mijn werk kijk ik terug op het verleden en op andere culturen, op die manier wil ik opnieuw uitvinden wat ons menselijk maakt.”

Heeft Warre een sleutelwerk?

Dat heeft hij. Hij noemt Ride the beast of mankind, uit 2018. “Het is een beest, maar hij heeft iets menselijks. Hij staat op zijn handen en zijn knieën. En vervolgens het werk If times are strange and thing are compelled to be rearranged ... Transformer most change met zijn versie van de Transformer, die we kennen van de Transformer-films. Hij noemt ook nog een drijvende sculptuur die vorig jaar in Middelburg en nu in Poperinge / België te zien is, Stowaway, Nehalennia's dog, In Situ sculpture for Façade. Op een grote rubberen-achtige vrachtwagenband slaapt een hond, in de band liggen appels terwijl op een stok met t-shirt een draakje de boel in de gaten houdt. “In het Zeeuws Museum had ik de bij Domburg en Colijnsplaat opgedoken altaren van de inheemse godin Nehalennia gezien. Als beschermheilige werd ze in de Romeinse tijd vaak afgebeeld met een mand met fruit op haar schoot en een hond aan haar voeten.”

Maar Warre heeft ook een sleutelperiode.

“15 jaar geleden, in 2008, studeerde ik af op de St. Lucas Academie in Antwerpen. Ik ging vervolgens energiek aan de slag, maar maakte iets ander werk dan ik nu maak. Ik had diverse tentoonstellingen. Maar na vijf jaar ging de kaars uit, ik viel in een soort zwart gat. Ik was het plezier in het maken van kunst verloren. Na een paar maanden sprak ik met een vriend die mij adviseerde : ‘Ga terug, ga weer plezier hebben’. Ik maakte een klein sculptuurtje. Heel speels. Ik kreeg al snel veel plezier erin. Ik heb een hele reeks gemaakt met werken waarin ik verschillende materialen combineerde en ik mezelf verraste. Dat werd de basis van het werk van de afgelopen tien jaar.”

Wat is zijn ervaring van het kunstleven?

“Het is een leuk leven, maar het gaat niet altijd even gemakkelijk. Ik kom uit een kunstzinnige familie. Mijn ouders zijn Nederlands, hebben elkaar leren kennen op de Academie van Amersfoort. Eind jaren ’70 zijn ze naar Antwerpen verhuisd. Mijn moeder maakt decors en requisieten, mijn vader maakt abstracte beelden van metaal en gevonden materialen. In hun atelier maakten ze van alles; als kind keek ik daar nieuwsgierig toe en begon ook dingen te maken.”

Tot slot, wat is zijn filosofie?

“Ik verbind heden en verleden en geef dat een vorm passend in deze tijd. Dat doe ik in de tentoonstelling in Amsterdam met vier collega’s die dat ook heel mooi en boeiend doen. Kom daarom snel naar Amsterdam om het te bekijken!”

Afbeeldingen

1) There will be new gods 4, 2) we are all children of the unconcious, 3) Blowing dust of project chaos 2, 4) 2)When times are strange and things are compelled to be rearranged...transformer must change, 5) never the same morning, 6) een wereld die alleen wil praten, 7) de kauwgomballenmachine, 8) presentatie in galerie Fleur & Wouter, foto Tommy Smits, 9) portretfoto Warre Mulder, 10) Even in your pajamas nature can come to take its share, 11) Ride the beast of mankind, 12) stowaway, nehalennia’s dog, 13) The single string that holds us - Ceramics, pigmented varnish, pastels, 14) de kauwgomballenmachine close-up         

https://www.warremulder.be/
https://www.instagram.com/warremulder/?hl=nl
https://www.galeriefleurenwouter.com/

Circa:
Nee

Reageren

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Aantal stemmen: 0